เมื่อรุ่งอรุณใกล้เข้ามาในคืนสุดท้ายที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน คู่รักคู่นี้โอบกอดกันด้วยความเร่าร้อนอย่างสุดขีด ร่างกายของพวกเขาสอดประสานกันในการเต้นรำแห่งการอำลาอย่างเร่าร้อน รู้ว่านี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะสร้างความทรงจำร่วมกัน ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยน้ำตาที่ยังไม่ได้หลั่ง ขณะที่เสียงครางของเธอเต็มห้อง เป็นซิมโฟนีแห่งความสุขและความเศร้าที่ขมขื่น เขาสำรวจทุกส่วนโค้งของร่างกายเธอราวกับกำลังจดจำมันด้วยสัมผัส ขณะที่เธอแอ่นตัวอยู่ใต้เขา เรียกร้องทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีเหลืออยู่ การเคลื่อนไหวของพวกเขาเร่งรีบและบ้าคลั่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จบลงด้วยการปลดปล่อยอย่างรุนแรงที่ลบเลือนการอำลาที่กำลังจะมาถึงไปชั่วคราว